maandag 29 augustus 2011
Een nieuwe comfortabele bus met airco...... of toch niet?
Maar toen ik op vrijdag bij de bushalte kwam stond daar een oude bus, zonder airco en kleine harde stoelen..... ik dacht: Aaiii dit gaat niet leuk worden. Door harde regen werd het bijna 24 uur ipv de 18 in de bus, met enkel korte stops om te plassen of paar agenten om te kopen (volgens mij zijn we wel 25 a 30 keer gestopt bij de Politie, elke keer werd er snel wat geld gegeven, zodat we door konden zonder problemen). In de bus was ook een Duitse jongen, wat het wel een gezellige reis maakte. Met de gezelligheid zat het dus wel goed in de slogan, maar het was niet echt comfortabel en veiligheid moeten ze maar snel uit de slogan halen. Tijdens hele reis hadden we 1 chauffeur, die dus bijna 24 uur lang achter het stuur zat zonder echte stops. In Ouagadougou snel een douche genomen, gegeten, een Brakina gedronken en vroeg naar bed, ik was echt gaar.
Vandaag ben ik erachter gekomen waarom het locale bier BRAKina heet. Gisteren op stap geweest en ik voel met best brak, misschien een Brakina teveel.... ;)
Gisteren ook toevallig een Burkinabe ontmoet die met een meisje uit zoetermeer gaat trouwen. Erg aardige jongen en misschien ga ik met hem samen naar het noorden van Burkina, hij weet de weg en vindt het leuk om mee te gaan.
donderdag 25 augustus 2011
Eindelijk fotos
Ghana Togo
Benin
De afgelopen 3 weken ben ik met mijn zus en moeder Benin gaan verkennen, een erg mooie reis met watervallen, speciale dorpjes, stammen, leeuwen, olifanten en nog veel meer. Benin is een prachtig land en de mensen zijn erg vriendelijk, trots en werken hard.
Komende nacht vliegen mijn zus en moeder weer terug naar Nederland en ga ik weer alleen op pad. De afgelopen weken waren een luxe, eigen auto met chauffeur, dus ik heb weer veel energie en zin om in volle busjes en taxis verder te gaan. Morgen gelijk richting Burkina Faso, 18 uur in de bus, joepie :)
zondag 14 augustus 2011
Monster in mijn voet!!!?
Een aantal Afrikanen vertelde ons dat het gewoon irritatie was, een doekje met alcohol zou wel helpen. Na een aantal dagen alcohol zagen we duidelijk dat het toch iets van een beestje moest zijn, het kroop namelijk weer een andere kant op onder mijn huid. De volgende dag maar naar een dokter gegaan, die knipte de blaar open en dacht dat het zo wel goed was. Voor de zekerheid toch maar een anti wormen pil genomen, want we denken dat het een worm is. De laatste nacht is hij volgens mij niet meer verder gekropen, hopelijk heeft de pil zijn werk gedaan. Het doet geen pijn, maar is toch een eng idee dat er een beest in mijn voet zit.
Ondertussen vermaak ik mij super, mijn zus en moeder zijn er nu en het is erg gezellig. Na ruim 2 uur zoeken hebben we ons oude huis gevonden, we waren er eerder al langsgelopen, maar mijn moeder herkende het niet omdat er een nieuwe muur omheen stond. Ook zijn er inmiddels gewonen wegen, ipv een zand weggetjes. Na een aantal dagen Cotonou zijn we nu in Grand Popo, een leuk strand plaatstje, waar vrienden van mijn ouders een mooi huis hebben die we kunnen gebruiken. Heerlijk ontspannen dus.
Ik wou net fotos uploaden, maar de computer pakt mijn kaartje niet :( Volgende keer hopelijk.
Groetjes van mijn moeder en zus!
Ciao
zaterdag 6 augustus 2011
Back to my roots
Afgelopen week ben ik vanaf Lome, via Lac Togo en Aneho naar Grand Popo in Benin gegaan. In Togo was het minder leuk, op bijna alle plekken was ik de enige gast en het personeel verdween ook vaak opeens. Het was ook duidelijk te merken dat er erg veel corruptie is in Togo, vooral in de nacht stond er veel zwaar bewapende politie (soms ook met trucks met grote machinegeweren) op straat om geld te innen, zonder dat daarvoor een goede rede was. Ook in de regering schijnt het zo te gaan, politicie schijnen vooral bezig het zijn met hunzelf en de familie en niet met de andere Togolesen, terwijl dat hard nodig is. Ik heb verschillende mensen gesproken en er is bijna geen werk, geld en eten. Ook de vrouwen gaan voor het geld, ik hoorde van diverse mannen dat hun vrouw hun had verlaten om naar een rijkere man te gaan, zonder geld geen vrouw. In de 4 a 5 dagen dat ik in Togo ben geweest heb ik meer aandacht gehad van vrouwen, dan in de 3 weken ervoor in Ghana. Het is erg om te zien hoe diverse blanke expats hier misbruik van maken, in Lome zie veel 60 jarige dikke, vieze, kale mannen met een meisje van nog geen 20. In een hotel vroeg de manager mij of ik interesse had in een vrouw voor de nacht, blijkbaar heel gewoon voor een blanke toerist. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik naar de prijs, hetzelfde als mijn kamer, ongeveer 15 euro voor heel de nacht. Hij snapte er niks van toen ik zei dat ik geen interesse had omdat het tegen mijn principes was.
Toen ik in Benin aankwam merkte ik gelijk een groot verschil, natuurlijk zijn hier ook veel arme mensen, maar tot nu toe heb ik het idee dat we vertrouwen hebben in de overheid. Maar dat ga ik de komende 3 weken verder onderzoeken met aangenaam reisgezelschap. Morgen ochtend, heel vroeg, 5.30, komen mijn moeder en zus namelijk aan en gaan we samen Cotonou en de rest van Benin verkennen.
Ook mijn frans gaat met de dag beter, à tout à l’heure!
dinsdag 2 augustus 2011
Enno lost in the bush!!
Verschillende locals hadden mij verteld dat er ook een shortcut was naar mijn lodge. Deze route begon erg mooi, een klein maar goed pad naar beneden door de bush. Tot ik bij een kleine waterval aankwam, vanaf daar was het pad bijna niet meer zichtbaar. Blijkbaar had hier in de afgelopen 2 maanden niemand meer gelopen en de bush was weer terug. Lastige situatie, door of terug??? Terug zou ik nooit halen voor het donker en doorgaan had ook zijn risico s, wat als een giftige slang het op mijn blote benen had voorzien of als ik mijn voet op een losse steen zou zetten en daardoor de berg af wou rollen.
Uiteindelijk voor de meest avontuurlijke route gekozen, door de bush. Met een stok probeerde ik het pad een beetje vrij te maken en daarmee alle enge beeste te verjagen. Na ruim 2 uur kwam ik eindelijk aan in een klein dorpje, helemaal blij dat ik het had gehaald.
De dag erna heb ik maar een gids genomen om een andere berg te beklimmen ;)
Ik ben nu in Togo en moet nog erg wennen aan het frans, het is toch lastig als je niet alles kunt zeggen wat je wilt zeggen. En dit toetsenbord is ook heel irritant. Maar een stokbroodje kunnen bestellen is wel top.
Ook zijn er een stuk minder andere toeristen, vannacht was ik de enige gast, hopelijk is dat vanavond anders;
maandag 25 juli 2011
Coca cola verliest hutjes en huisjes
Momenteel ben ik weer terug in Accra om mijn visum voor Burkina faso alvast te regelen. Hopelijk is hij vandaag gelijk klaar, zodat ik morgen door kan naar de Volta regio om daar de grens over te gaan naar Togo.
Om toch iets te melden in mijn blog wil ik iets vertellen over marketing in Afrika. Een tijd geleden is volgens mij Coca Cola als eerste begonnen met grootschalige huisjes en hutjes marketing in Afrika, in de meest kleine dorpjes kwam je rode huisjes tegen met Coca Cola logo's. Nu zijn er diverse telecom bedrijven die hele dorpen in hun kleur schilderen, zoals mtn (geel), vodafone (rood) en een nieuwe speler op de markt Glow (groen). Het is duidelijk te zien dat de telecom bedrijven allemaal zoveel mogelijk hutjes en huisjes proberen de schilderen en veel dorpjes (vooal die langs grote wegen) veranderen in een advertentie tool. Wat vaak jammer is voor de uitstraling van een dorp, vooral als er hele rode of gele gebouwen langs de weg staan of als alle hutjes opeens groen zijn. Maar voor de arme Ghanesen is het voordelig, de bedrijven geven hun verf en soms een financiele vergoeding en dan kunnen ze in ieder geval hun huis schilderen. Maar het is wel duidelijk dat Coca Cola de verf in de kast laat staan en zijn huisjes en hutjes verliest.
Voor foto's en meer info over Vodafone markeing in Ghana, ik vond deze NRS blog: http://www.nrc.nl/youp/2010/11/15/ontwikkelingshulp-vodafona-schilder-heel-ghana-rood/
zondag 17 juli 2011
De eerste week Ghana
Mijn eerste week in Afrika is erg goed verlopen. Ik kan goed zien
waarom mensen zeggen dat Ghana Afrika voor beginners is. Het reizen
gaat hier erg makkelijk (soms wel te gemakkelijk, 15 minuten wachten
op de bus is tot nu toe het maximum), het ziet er voor Afrika redelijk
netjes uit (weinig afval langs de wegen) en iedereen spreekt redelijk
tot goed Engels.
Vanaf Accra ben ik via Kokrobite naar Cape Coast gegaan, hier staat
een oud kasteel dat voor een lange periode van de Nederlanders is
geweest. Het werd vooral gebruikt om slaven naar Europa en Amerika te
brengen. Na een paar dagen ben ik naar Busua gegaan (waar ik nu ben),
een klein dorpje in een prachtige baai met mooie golfen. Overdag kan
je hier relaxen of surfen en elke avond maken ze een groot vuur en
komen de trommels uit de kast. Hier ben ik ook pas de eerste andere
mensen tegengekomen die op reis zijn, voor de rest alleen maar
vrijwilligers.
Het is opmerkelijk om te zien hoeveel vrijwilligers hier rondlopen, en
bij sommige soorten van vrijwilligerswerk denk ik niet dat het echt
goed of nodig is (terwijl ze zelf denken dat ze de wereld aan het
verbeteren zijn). Er komen er bijvoorbeeld veel jongeren voor 4 of 5
weken naar Ghana, ze staan 2 of 3 weken voor een klas (terwijl ze niet
weten hoe ze les moeten gegeven) en daarna gaan ze nog even Ghana
bekijken. Veel kinderen krijgen dus elke 2 weken een nieuwe
vrijwilliger als leraar zonder ervaring. Andere vrijwilligers doen
dingen die ook makkelijk gedaan kunnen worden door Ghanesen (waarvan
er heel veel werkeloos zijn), zoals werken in een restaurant of stenen
sjouwen in de bouw. Natuurlijk zijn er ook vele die wel goede dingen
doen in Ghana.
Het aantal andere backpackers valt dus een beetje tegen in Ghana, maar
om eerlijk te zijn heb ik nog geen 1 avond alleen gezeten. Er is
altijd wel iemand om een biertje mee te drinken, overdag en s' avond
ga ik ook regelmatig met locals op pad, dan kom je op plekken waar je
anders nooit zou komen.
Oja, mijn tent doet het goed! Gisteren de hele ochtend flinke regen
gehad, maar alles is droog gebleven. Nu is gelukkig de zon weer terug,
straks lekker surfen :)