Wandelen op Teva sandalen

Wandelen op Teva sandalen door Afrika

Teva's zijn de ideale sandalen voor een lange reis door Afrika. Zes maanden lang heb ik dagelijks op mijn vertrouwde Teva sandalen gelopen zonder ooit blaren gehad te hebben. En nog steeds zien mijn Teva sandalen er perfect uit en gaan ze alle andere reizen ook mee, zoals mijn laatste reis naar Marokko.

Lees meer over mijn wandel avonturen op Reizen door afrika op Teva sandalen 

Het groene Uganda + foto's

Ten eerste aan Frans, bedankt voor de tip, Uganda is prachtig en leuk en dan moet de reis met mijn zus en vader zelfs nog beginnen.

Ten tweede wil ik iedereen fijne feestdagen wensen en een gelukkig nieuwjaar!


Uganda is een prachtig groen land en met veel vriendelijke mensen.Omdat mijn reis (helaas) bijna over is doe ik het rustig aan, beetje relaxen, feesten, raften en van de omgeving genieten. Aanstaande zaterdag komen mijn vader en zus en dan gaan we de rest van Uganda verkennen, o.a. de gorilla's in de mist (heel veel zin in!).


Voor de rest hou ik het kort, bekijk de foto's en geniet ervan! Foto's Tanzania en Uganda


 

Tanzania, het land van de vele landschappen

Mambo, Jambo!

In de afgelopen weken heb ik flink wat kilometers in de bus in Tanzania gezeten. Het is een prachtig land met vele soorten landschappen, het ene uur zie prachtig groene heuvels vol met bananenbomen, thee plantages etc, het volgende uur zie je prachtige heuvels zoals je in Engeland ook wel ziet, weer een uur later kom je droge vlaktes tegen, en dan opeens weer hoge bergen, en dan bossen met dennebomen, en daarna opeens weer een groener gebied met loofbomen, palmbomen en moerassen en uiteindelijk prachtige witte stranden. Onvoorstelbaar hoeveel verschillende landschappen Tanzania heeft en ik zou ook graag een keer met een auto door dit land willen rijden zodat je kan stoppen waar je wilt.

Tanzania is ook een beter ontwikkeld land als je van Malawi of Mozambique komt. De wegen zijn goed, openbaar vervoer is redelijk georganiseerd (ookal rijden ze wel als idioten, en het is normaal als een moeder met haar 4 kinderen voorin naast de chauffeur zit zonder gordels, volgens mij was ik de enige die bang was dat de kinderen zo tegen de ruit konden vliegen) en je ziet hier veel concurentie. Dit is het eerste land waar Pepsi duidelijk de strijdt is aangegaan met Coca Cola, iets wat ik in andere afrikaanse landen nog niet heb gezien. Natuurlijk heeft Tanzania ook veel armoede, maar als je naar het algemene plaatje kijkt doen ze het volgens mij beter dan hun buurlanden. Waarschijnlijk helpt het toerisme daar goed bij, een groot deel van Tanzania is natuurgebied, waar de toeristen natuurlijk flink voor moeten betalen. Dat maakt het niet echt een land voor backpackers, voor bijna elke berg of mooie omgeving moet je betalen, tussen de 20 en 60 dollar per dag, zonder gids. Ook al is de rest goedkoop (buiten de toeristische gebieden), maakt dit Tanzania erg duur voor budget reizigers.

De taal maakt Tanzania een avontuurlijk land, vooral buiten de toeristische gebieden zijn er maar een paar mensen die engels spreken, alles is in Swahili, zelfs getallen en de tijd is ook anders dan onze tijd. Erg leuk als je voor het eerst iets wilt kopen op de markt of als de bus om 2 uur vertrek wat in onze tijd 8 uur s'ochtends is. 

Na 1,5 week heerlijk relaxen, zonnen, duiken (dit was echt zo mooi!!!!) en feesten op Zanzibar heb ik daarom besloten om alle toeristische gebieden over te slaan (de safari parken en Kilimanjaro) en via het binnenland naar Mwanza te gaan. Een erg mooie route en vanavond pak ik de boot naar Bukoba, waarna ik alvast richting Uganda ga.

 

In het Duister en het Diepe

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven, mijn excuses. Maar het is hier momenteel zo heet, dat het niet uit te houden is in een internet cafe.

Na Cape Maclear ben ik naar Zomba gegaan en vanaf daar richting Nkhata Bay om de boot naar Likoma Island te pakken. Na een vertraging van een paar uur kwam de boot eindelijk aan in het donker en gelijk was het een complete chaos. Tientallen mensen die met al hun goederen (zakken rijst, mais etc) de boot af willen en tegelijk tientallen mensen die erop willen met hun goederen. Mensen klimmen, duwen, trekken om de boot in of uit te komen en mensen vallen werkelijk van de boot terug op de kade. Eerste klas passagiers hadden dezelfde ingang en moesten via de propvolle 3e klas naar de andere kant van de boot en dan omhoog. Aaaii, hoe ga ik op die boot komen....?

Drie keer diep ademhalen en gewoon gaan, duwen, trekken over zakken goederen klimmen met mijn backpack en rugtas. Ik moest me werkelijk door de mensen wurmen door het dondere onderdek. Opeens voel ik iets aan mijn been, ik denk shit mijn telefoon, kijk naar beneden en zie de rits van mijn broekzak al openstaan en zie een gast aan mijn broekzak voelen.... Snel graai ik in mijn broekzak en gelukkig mijn telefoon is er nog, hij zat net achter een pakje sigaretten.... Geschrokken, nat van het zweet en moe kom ik eindelijk boven. Een andere man was minder gelukkig, geld, creditscards, alles weg. In Likoma moesten we met kleine bootjes van de grote boot af.... natuurlijk was het weer duwen, trekken en het scheelde weinig of ik lag tussen de grote en kleine boot in het water. Behoorlijk avontuur dus om naar Likoma te gaan, maar zeker de moeite waard. Prachtig eiland, mooie stranden en ik heb een open water duik cursus gedaan. Prachtig om de wereld onderwater te kunnen zien.

Ik ga nu langzaam richting Tanzania- Zanzibar en hopelijk kan ik daar duiken met walvishaaien :)

Eindelijk is het gelukt om foto's te uploaden, zie: Foto's Malawi, Mozambique en weer Malawi

Twee keer per dag

Twee keer per dag, 6 dagen in de week laten de boeren hun schoffel rusten, de dames die aan het wassen zijn hun was in de emmer zakken, de houthakkers leggen hun bijl even weg, de kinderen laten hun speeltje vallen.

Iedereen staat even stil te kijken, behalve de verkopers die snel aan komen rennen met tomaten, uien, knoflook, water, brood, mais of bananen, omdat de klanten maar 2 keer per dag langskomen. Al jaren lang komt ie, maar toch blijft het in veel kleine dorpjes de sensatie van de dag. Twee keer heb ik deze trein de trein tussen Nampula en Cuamba genomen, maar het blijft een prachtige reis.

Ik ben weer terug in Malawi, eindelijk kan ik weer nomaal met mensen praten, wat gisteren gelijk met een flinke discussie begon met het hulpje in een minibus, waarom zou ik als blanke meer moeten betalen dan de rest.... Dit weekend richting cape Maclear, relaxen aan het strand na 3 reisdagen van 10 a 12 uur per dag (van Ibo Eiland terug naar Malawi). Ik probeerde net foto's online te zetten, maar mijn kaart lezer doet het helaas niet, hopelijk kan ik jullie de volgende keer jaloers maken met foto's van kilometers witte stranden in Mozambique! ;)

Op avontuur in het Portugees

Na Ghana en Malawi (beide prachtige landen, maar erg makkelijk om te reizen) werd het weer tijd voor een avontuur, het Noorden van Mozambique. Een gebied met weinig wegen dus weinig vervoer, weinig toeristen en bijna geen mensen die engels spreken. Inmiddels ken ik 5 woorden Portugees en als je deze combineert met Engels, Frans en je handen, dan kom je meestal wel ergens. Samen met een Nederlandse jongen begonnen we dit avontuur,

Vanaf de grens met een truck richting Cuamba gegaan, onderweg kwamen we gelijk nieuwsgierige politie tegen die alle hoeken van onze backpacks wouden zien, ondertussen begonnen ze natuurlijk over geld, maar dat hebben ze niet gekregen :) Daarna door, opeens vliegen er een aantal mensen door de truck (bijna een voet in mijn gezicht) en belanden we met de truck in de berm, gelukkig niemand gewond, maar de truck was kapot. Daar sta je dan ergens langs een zandweggetje in Mozambique. Maar afrikanen hebben gelukkig altijd wel een creatieve oplossing, met een stukje touw werden de delen weer aan elkaar gemaakt en na een klein uurtje konden we weer verder. Door alle vertraging konden we het niet meer redden om naar Cuamba te komen en onze truck ging ergens anders heen, dus dropte ons in het donker in een klein plaatsje bij de afslag (geen idee waar). Na een nacht in een vreemd, maar super goedkoop guesthouse (minder dan 2 euro), gingen we de volgende dag weer verder. Na een uurtje wachten kwam er een grote Amerikaanse truck langs die ons wel een lift wou geven naar Cuamba. Vanaf daar de trein genomen naar Nampula, een prachtige ervaring en een nog mooier uitzicht vanaf de trein. Nu ben ik op Mozambique Island, Bart is inmiddels door naar het zuiden van Mozambique en ik ga morgen richting Pemba, paar dagen genieten op prachtige witte stranden, met blauwe zee en palmbomen. Foto's komen als ik weer terug in Malawi ben.

Lake of Stars.... GEWELDIG!

Toen ik vorige week aankwam in Malawi was ik een beetje ziek; koud, buikpijn en hoofdpijn. De dag erna voor de zekerheid maar even naar een dokter gegaan voor een Malaria test.... gelukkig geen Malaria. De dokter dacht dat het iets in mijn maag was in combinatie met alle airco's tijdens de reis van west naar oost afrika. Ook de ontsteking op mijn arm gaat langzaam over. Na dit goede nieuws voelde ik mij al een stuk bezig, op naar Lake of Stars festival!!!!

3 dagen feesten, dansen, kletsen op een tropisch strand met goede muziek en super leuke mensen. Vooral leuk om verschillende mensen van vorig jaar weer te ontmoeten. Enkele muzikale toppers: FreshlyGround, Holiday Murray, LA. Vi, Black Missionaries, Lucius Banda en nog veel meer.
Nu weer engerie aan het verzamelen om morgen de Mount Mulanje te beklimmen, daarna richting Mozambique.