Een nieuwe comfortabele bus met airco...... of toch niet?

In de folder stond: Wij gebruiken nieuwe bussen met airco, met ons reis je veilig, comfortabel en gezellig met andere mensen. Prima, 18 uur in een luxe touringcar kan ik wel aan. Ik zag me al zitten, onderuit gezakt in een luxe stoel, drankje en nootjes erbij, een aangename temperatuur....ik kreeg bijna zin in de reis.

Maar toen ik op vrijdag bij de bushalte kwam stond daar een oude bus, zonder airco en kleine harde stoelen..... ik dacht: Aaiii dit gaat niet leuk worden. Door harde regen werd het bijna 24 uur ipv de 18 in de bus, met enkel korte stops om te plassen of paar agenten om te kopen (volgens mij zijn we wel 25 a 30 keer gestopt bij de Politie, elke keer werd er snel wat geld gegeven, zodat we door konden zonder problemen). In de bus was ook een Duitse jongen, wat het wel een gezellige reis maakte. Met de gezelligheid zat het dus wel goed in de slogan, maar het was niet echt comfortabel en veiligheid moeten ze maar snel uit de slogan halen. Tijdens hele reis hadden we 1 chauffeur, die dus bijna 24 uur lang achter het stuur zat zonder echte stops. In Ouagadougou snel een douche genomen, gegeten, een Brakina gedronken en vroeg naar bed, ik was echt gaar.

Vandaag ben ik erachter gekomen waarom het locale bier BRAKina heet. Gisteren op stap geweest en ik voel met best brak, misschien een Brakina teveel.... ;)

Gisteren ook toevallig een Burkinabe ontmoet die met een meisje uit zoetermeer gaat trouwen. Erg aardige jongen en misschien ga ik met hem samen naar het noorden van Burkina, hij weet de weg en vindt het leuk om mee te gaan.

Eindelijk fotos

Na lang, heel lang wachten, is het eindelijk gelukt om een kleine selectie fotos online te zetten. Zie de volgende linkjes:

Ghana Togo
Benin

De afgelopen 3 weken ben ik met mijn zus en moeder Benin gaan verkennen, een erg mooie reis met watervallen, speciale dorpjes, stammen, leeuwen, olifanten en nog veel meer. Benin is een prachtig land en de mensen zijn erg vriendelijk, trots en werken hard.

Komende nacht vliegen mijn zus en moeder weer terug naar Nederland en ga ik weer alleen op pad. De afgelopen weken waren een luxe, eigen auto met chauffeur, dus ik heb weer veel energie en zin om in volle busjes en taxis verder te gaan. Morgen gelijk richting Burkina Faso, 18 uur in de bus, joepie :)

Monster in mijn voet!!!?

Na 2 lange dagen lopen 2 weken geleden had ik een rood streepje onder mijn voet, ik dacht in eerste instantie dat het een ontstoken ader was en maakte er verder geen probleem van. In de dagen erna jeukte het soms een beetje, maar verder had ik er geen last van. Later kwam er een grote blaar aan het einde van het streepje. Maar toch even laten onderzoeken door mijn moeder, die vroeger verpleegkundige is geweest en vele jaren in afrika heeft gewoond. Maar helaas wist ze ook niet wat het was, misschien een BEESTJE!!!

Een aantal Afrikanen vertelde ons dat het gewoon irritatie was, een doekje met alcohol zou wel helpen. Na een aantal dagen alcohol zagen we duidelijk dat het toch iets van een beestje moest zijn, het kroop namelijk weer een andere kant op onder mijn huid. De volgende dag maar naar een dokter gegaan, die knipte de blaar open en dacht dat het zo wel goed was. Voor de zekerheid toch maar een anti wormen pil genomen, want we denken dat het een worm is. De laatste nacht is hij volgens mij niet meer verder gekropen, hopelijk heeft de pil zijn werk gedaan. Het doet geen pijn, maar is toch een eng idee dat er een beest in mijn voet zit.

Ondertussen vermaak ik mij super, mijn zus en moeder zijn er nu en het is erg gezellig. Na ruim 2 uur zoeken hebben we ons oude huis gevonden, we waren er eerder al langsgelopen, maar mijn moeder herkende het niet omdat er een nieuwe muur omheen stond. Ook zijn er inmiddels gewonen wegen, ipv een zand weggetjes. Na een aantal dagen Cotonou zijn we nu in Grand Popo, een leuk strand plaatstje, waar vrienden van mijn ouders een mooi huis hebben die we kunnen gebruiken. Heerlijk ontspannen dus.

Ik wou net fotos uploaden, maar de computer pakt mijn kaartje niet :( Volgende  keer hopelijk.

Groetjes van mijn moeder en zus!

Ciao

Back to my roots

Aangekomen in Cotonou-Benin, de stad waar ik mijn eerste 2 jaar heb gewoond. Cotonou is een drukke en chaotische stad, duizenden motor taxis rijden kriskras tussen alle autos door, levensgevaarlijk, maar het is de snelste en voordeligste manier om in de stad van a naar b te komen. Het is belangrijk om de motorrijder eerst even overtuigen dat hij rustig moet rijden, aller doucement , s il vous plait. Maar ondanks de drukte is het wel een fijne stad om rond te lopen, mensen zijn erg vriendelijk en vallen je niet lastig.

Afgelopen week ben ik vanaf Lome, via Lac Togo en Aneho naar Grand Popo in Benin gegaan. In Togo was het minder leuk, op bijna alle plekken was ik de enige gast en het personeel verdween ook vaak opeens. Het was ook duidelijk te merken dat er erg veel corruptie is in Togo, vooral in de nacht stond er veel zwaar bewapende politie (soms ook met trucks met grote machinegeweren) op straat om geld te innen, zonder dat daarvoor een goede rede was. Ook in de regering schijnt het zo te gaan, politicie schijnen vooral bezig het zijn met hunzelf en de familie en niet met de andere Togolesen, terwijl dat hard nodig is. Ik heb verschillende mensen gesproken en er is bijna geen werk, geld en eten. Ook de vrouwen gaan voor het geld, ik hoorde van diverse mannen dat hun vrouw hun had verlaten om naar een rijkere man te gaan, zonder geld geen vrouw. In de 4 a 5 dagen dat ik in Togo ben geweest heb ik meer aandacht gehad van vrouwen, dan in de 3 weken ervoor in Ghana. Het is erg om te zien hoe diverse blanke expats hier misbruik van maken, in Lome zie veel 60 jarige dikke, vieze, kale mannen met een meisje van nog geen 20. In een hotel vroeg de manager mij of ik interesse had in een vrouw voor de nacht, blijkbaar heel gewoon voor een blanke toerist. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik naar de prijs, hetzelfde als mijn kamer, ongeveer 15 euro voor heel de nacht. Hij snapte er niks van toen ik zei dat ik geen interesse had omdat het tegen mijn principes was.

Toen ik in Benin aankwam merkte ik gelijk een groot verschil, natuurlijk zijn hier ook veel arme mensen, maar tot nu toe heb ik het idee dat we vertrouwen hebben in de overheid. Maar dat ga ik de komende 3 weken verder onderzoeken met aangenaam reisgezelschap. Morgen ochtend, heel vroeg, 5.30, komen mijn moeder en zus namelijk aan en gaan we samen Cotonou en de rest van Benin verkennen.

Ook mijn frans gaat met de dag beter, à tout à l’heure!

Enno lost in the bush!!

Afgelopen week was ik in de Volta regio in Ghana, een prachte omgeving met veel bergen, watervallen en bush. Na 2 weken aan het strand relaxen was het tijd om iets actiefs te doen, als ik de Kilimanjaro wil beklimmen, moet ik wel een beetje trainen. Samen met een Nederlandse man zijn we omhoog gelopen naar een mooi dorpje in de bergen (foto s komen later een keer als er sneller internet is, het is hier zo traag), vanaf daar hebben we een mooie waterval bezocht. Wim besloot toen om met de taxi terug tegaan, omdat hij last van zijn been had. Maar ik wou nog even de top van de berg beklimmen.

Verschillende locals hadden mij verteld dat er ook een shortcut was naar mijn lodge. Deze route begon erg mooi, een klein maar goed pad naar beneden door de bush. Tot ik bij een kleine waterval aankwam, vanaf daar was het pad bijna niet meer zichtbaar. Blijkbaar had hier in de afgelopen 2 maanden niemand meer gelopen en de bush was weer terug. Lastige situatie, door of terug??? Terug zou ik nooit halen voor het donker en doorgaan had ook zijn risico s, wat als een giftige slang het op mijn blote benen had voorzien of als ik mijn voet op een losse steen zou zetten en daardoor de berg af wou rollen.

Uiteindelijk voor de meest avontuurlijke route gekozen, door de bush. Met een stok probeerde ik het pad een beetje vrij te maken en daarmee alle enge beeste te verjagen. Na ruim 2 uur kwam ik eindelijk aan in een klein dorpje, helemaal blij dat ik het had gehaald.

De dag erna heb ik maar een gids genomen om een andere berg te beklimmen ;)

Ik ben nu in Togo en moet nog erg wennen aan het frans, het is toch lastig als je niet alles kunt zeggen wat je wilt zeggen. En dit toetsenbord is ook heel irritant. Maar een stokbroodje kunnen bestellen is wel top.
Ook zijn er een stuk minder andere toeristen, vannacht was ik de enige gast, hopelijk is dat vanavond anders;