Tanzania, het land van de vele landschappen

Mambo, Jambo!

In de afgelopen weken heb ik flink wat kilometers in de bus in Tanzania gezeten. Het is een prachtig land met vele soorten landschappen, het ene uur zie prachtig groene heuvels vol met bananenbomen, thee plantages etc, het volgende uur zie je prachtige heuvels zoals je in Engeland ook wel ziet, weer een uur later kom je droge vlaktes tegen, en dan opeens weer hoge bergen, en dan bossen met dennebomen, en daarna opeens weer een groener gebied met loofbomen, palmbomen en moerassen en uiteindelijk prachtige witte stranden. Onvoorstelbaar hoeveel verschillende landschappen Tanzania heeft en ik zou ook graag een keer met een auto door dit land willen rijden zodat je kan stoppen waar je wilt.

Tanzania is ook een beter ontwikkeld land als je van Malawi of Mozambique komt. De wegen zijn goed, openbaar vervoer is redelijk georganiseerd (ookal rijden ze wel als idioten, en het is normaal als een moeder met haar 4 kinderen voorin naast de chauffeur zit zonder gordels, volgens mij was ik de enige die bang was dat de kinderen zo tegen de ruit konden vliegen) en je ziet hier veel concurentie. Dit is het eerste land waar Pepsi duidelijk de strijdt is aangegaan met Coca Cola, iets wat ik in andere afrikaanse landen nog niet heb gezien. Natuurlijk heeft Tanzania ook veel armoede, maar als je naar het algemene plaatje kijkt doen ze het volgens mij beter dan hun buurlanden. Waarschijnlijk helpt het toerisme daar goed bij, een groot deel van Tanzania is natuurgebied, waar de toeristen natuurlijk flink voor moeten betalen. Dat maakt het niet echt een land voor backpackers, voor bijna elke berg of mooie omgeving moet je betalen, tussen de 20 en 60 dollar per dag, zonder gids. Ook al is de rest goedkoop (buiten de toeristische gebieden), maakt dit Tanzania erg duur voor budget reizigers.

De taal maakt Tanzania een avontuurlijk land, vooral buiten de toeristische gebieden zijn er maar een paar mensen die engels spreken, alles is in Swahili, zelfs getallen en de tijd is ook anders dan onze tijd. Erg leuk als je voor het eerst iets wilt kopen op de markt of als de bus om 2 uur vertrek wat in onze tijd 8 uur s'ochtends is. 

Na 1,5 week heerlijk relaxen, zonnen, duiken (dit was echt zo mooi!!!!) en feesten op Zanzibar heb ik daarom besloten om alle toeristische gebieden over te slaan (de safari parken en Kilimanjaro) en via het binnenland naar Mwanza te gaan. Een erg mooie route en vanavond pak ik de boot naar Bukoba, waarna ik alvast richting Uganda ga.

 

In het Duister en het Diepe

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven, mijn excuses. Maar het is hier momenteel zo heet, dat het niet uit te houden is in een internet cafe.

Na Cape Maclear ben ik naar Zomba gegaan en vanaf daar richting Nkhata Bay om de boot naar Likoma Island te pakken. Na een vertraging van een paar uur kwam de boot eindelijk aan in het donker en gelijk was het een complete chaos. Tientallen mensen die met al hun goederen (zakken rijst, mais etc) de boot af willen en tegelijk tientallen mensen die erop willen met hun goederen. Mensen klimmen, duwen, trekken om de boot in of uit te komen en mensen vallen werkelijk van de boot terug op de kade. Eerste klas passagiers hadden dezelfde ingang en moesten via de propvolle 3e klas naar de andere kant van de boot en dan omhoog. Aaaii, hoe ga ik op die boot komen....?

Drie keer diep ademhalen en gewoon gaan, duwen, trekken over zakken goederen klimmen met mijn backpack en rugtas. Ik moest me werkelijk door de mensen wurmen door het dondere onderdek. Opeens voel ik iets aan mijn been, ik denk shit mijn telefoon, kijk naar beneden en zie de rits van mijn broekzak al openstaan en zie een gast aan mijn broekzak voelen.... Snel graai ik in mijn broekzak en gelukkig mijn telefoon is er nog, hij zat net achter een pakje sigaretten.... Geschrokken, nat van het zweet en moe kom ik eindelijk boven. Een andere man was minder gelukkig, geld, creditscards, alles weg. In Likoma moesten we met kleine bootjes van de grote boot af.... natuurlijk was het weer duwen, trekken en het scheelde weinig of ik lag tussen de grote en kleine boot in het water. Behoorlijk avontuur dus om naar Likoma te gaan, maar zeker de moeite waard. Prachtig eiland, mooie stranden en ik heb een open water duik cursus gedaan. Prachtig om de wereld onderwater te kunnen zien.

Ik ga nu langzaam richting Tanzania- Zanzibar en hopelijk kan ik daar duiken met walvishaaien :)

Eindelijk is het gelukt om foto's te uploaden, zie: Foto's Malawi, Mozambique en weer Malawi