Wandelen op Teva sandalen

Wandelen op Teva sandalen door Afrika

Teva's zijn de ideale sandalen voor een lange reis door Afrika. Zes maanden lang heb ik dagelijks op mijn vertrouwde Teva sandalen gelopen zonder ooit blaren gehad te hebben. En nog steeds zien mijn Teva sandalen er perfect uit en gaan ze alle andere reizen ook mee, zoals mijn laatste reis naar Marokko.

Lees meer over mijn wandel avonturen op Reizen door afrika op Teva sandalen 

Het groene Uganda + foto's

Ten eerste aan Frans, bedankt voor de tip, Uganda is prachtig en leuk en dan moet de reis met mijn zus en vader zelfs nog beginnen.

Ten tweede wil ik iedereen fijne feestdagen wensen en een gelukkig nieuwjaar!


Uganda is een prachtig groen land en met veel vriendelijke mensen.Omdat mijn reis (helaas) bijna over is doe ik het rustig aan, beetje relaxen, feesten, raften en van de omgeving genieten. Aanstaande zaterdag komen mijn vader en zus en dan gaan we de rest van Uganda verkennen, o.a. de gorilla's in de mist (heel veel zin in!).


Voor de rest hou ik het kort, bekijk de foto's en geniet ervan! Foto's Tanzania en Uganda


 

Tanzania, het land van de vele landschappen

Mambo, Jambo!

In de afgelopen weken heb ik flink wat kilometers in de bus in Tanzania gezeten. Het is een prachtig land met vele soorten landschappen, het ene uur zie prachtig groene heuvels vol met bananenbomen, thee plantages etc, het volgende uur zie je prachtige heuvels zoals je in Engeland ook wel ziet, weer een uur later kom je droge vlaktes tegen, en dan opeens weer hoge bergen, en dan bossen met dennebomen, en daarna opeens weer een groener gebied met loofbomen, palmbomen en moerassen en uiteindelijk prachtige witte stranden. Onvoorstelbaar hoeveel verschillende landschappen Tanzania heeft en ik zou ook graag een keer met een auto door dit land willen rijden zodat je kan stoppen waar je wilt.

Tanzania is ook een beter ontwikkeld land als je van Malawi of Mozambique komt. De wegen zijn goed, openbaar vervoer is redelijk georganiseerd (ookal rijden ze wel als idioten, en het is normaal als een moeder met haar 4 kinderen voorin naast de chauffeur zit zonder gordels, volgens mij was ik de enige die bang was dat de kinderen zo tegen de ruit konden vliegen) en je ziet hier veel concurentie. Dit is het eerste land waar Pepsi duidelijk de strijdt is aangegaan met Coca Cola, iets wat ik in andere afrikaanse landen nog niet heb gezien. Natuurlijk heeft Tanzania ook veel armoede, maar als je naar het algemene plaatje kijkt doen ze het volgens mij beter dan hun buurlanden. Waarschijnlijk helpt het toerisme daar goed bij, een groot deel van Tanzania is natuurgebied, waar de toeristen natuurlijk flink voor moeten betalen. Dat maakt het niet echt een land voor backpackers, voor bijna elke berg of mooie omgeving moet je betalen, tussen de 20 en 60 dollar per dag, zonder gids. Ook al is de rest goedkoop (buiten de toeristische gebieden), maakt dit Tanzania erg duur voor budget reizigers.

De taal maakt Tanzania een avontuurlijk land, vooral buiten de toeristische gebieden zijn er maar een paar mensen die engels spreken, alles is in Swahili, zelfs getallen en de tijd is ook anders dan onze tijd. Erg leuk als je voor het eerst iets wilt kopen op de markt of als de bus om 2 uur vertrek wat in onze tijd 8 uur s'ochtends is. 

Na 1,5 week heerlijk relaxen, zonnen, duiken (dit was echt zo mooi!!!!) en feesten op Zanzibar heb ik daarom besloten om alle toeristische gebieden over te slaan (de safari parken en Kilimanjaro) en via het binnenland naar Mwanza te gaan. Een erg mooie route en vanavond pak ik de boot naar Bukoba, waarna ik alvast richting Uganda ga.

 

In het Duister en het Diepe

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven, mijn excuses. Maar het is hier momenteel zo heet, dat het niet uit te houden is in een internet cafe.

Na Cape Maclear ben ik naar Zomba gegaan en vanaf daar richting Nkhata Bay om de boot naar Likoma Island te pakken. Na een vertraging van een paar uur kwam de boot eindelijk aan in het donker en gelijk was het een complete chaos. Tientallen mensen die met al hun goederen (zakken rijst, mais etc) de boot af willen en tegelijk tientallen mensen die erop willen met hun goederen. Mensen klimmen, duwen, trekken om de boot in of uit te komen en mensen vallen werkelijk van de boot terug op de kade. Eerste klas passagiers hadden dezelfde ingang en moesten via de propvolle 3e klas naar de andere kant van de boot en dan omhoog. Aaaii, hoe ga ik op die boot komen....?

Drie keer diep ademhalen en gewoon gaan, duwen, trekken over zakken goederen klimmen met mijn backpack en rugtas. Ik moest me werkelijk door de mensen wurmen door het dondere onderdek. Opeens voel ik iets aan mijn been, ik denk shit mijn telefoon, kijk naar beneden en zie de rits van mijn broekzak al openstaan en zie een gast aan mijn broekzak voelen.... Snel graai ik in mijn broekzak en gelukkig mijn telefoon is er nog, hij zat net achter een pakje sigaretten.... Geschrokken, nat van het zweet en moe kom ik eindelijk boven. Een andere man was minder gelukkig, geld, creditscards, alles weg. In Likoma moesten we met kleine bootjes van de grote boot af.... natuurlijk was het weer duwen, trekken en het scheelde weinig of ik lag tussen de grote en kleine boot in het water. Behoorlijk avontuur dus om naar Likoma te gaan, maar zeker de moeite waard. Prachtig eiland, mooie stranden en ik heb een open water duik cursus gedaan. Prachtig om de wereld onderwater te kunnen zien.

Ik ga nu langzaam richting Tanzania- Zanzibar en hopelijk kan ik daar duiken met walvishaaien :)

Eindelijk is het gelukt om foto's te uploaden, zie: Foto's Malawi, Mozambique en weer Malawi

Twee keer per dag

Twee keer per dag, 6 dagen in de week laten de boeren hun schoffel rusten, de dames die aan het wassen zijn hun was in de emmer zakken, de houthakkers leggen hun bijl even weg, de kinderen laten hun speeltje vallen.

Iedereen staat even stil te kijken, behalve de verkopers die snel aan komen rennen met tomaten, uien, knoflook, water, brood, mais of bananen, omdat de klanten maar 2 keer per dag langskomen. Al jaren lang komt ie, maar toch blijft het in veel kleine dorpjes de sensatie van de dag. Twee keer heb ik deze trein de trein tussen Nampula en Cuamba genomen, maar het blijft een prachtige reis.

Ik ben weer terug in Malawi, eindelijk kan ik weer nomaal met mensen praten, wat gisteren gelijk met een flinke discussie begon met het hulpje in een minibus, waarom zou ik als blanke meer moeten betalen dan de rest.... Dit weekend richting cape Maclear, relaxen aan het strand na 3 reisdagen van 10 a 12 uur per dag (van Ibo Eiland terug naar Malawi). Ik probeerde net foto's online te zetten, maar mijn kaart lezer doet het helaas niet, hopelijk kan ik jullie de volgende keer jaloers maken met foto's van kilometers witte stranden in Mozambique! ;)

Op avontuur in het Portugees

Na Ghana en Malawi (beide prachtige landen, maar erg makkelijk om te reizen) werd het weer tijd voor een avontuur, het Noorden van Mozambique. Een gebied met weinig wegen dus weinig vervoer, weinig toeristen en bijna geen mensen die engels spreken. Inmiddels ken ik 5 woorden Portugees en als je deze combineert met Engels, Frans en je handen, dan kom je meestal wel ergens. Samen met een Nederlandse jongen begonnen we dit avontuur,

Vanaf de grens met een truck richting Cuamba gegaan, onderweg kwamen we gelijk nieuwsgierige politie tegen die alle hoeken van onze backpacks wouden zien, ondertussen begonnen ze natuurlijk over geld, maar dat hebben ze niet gekregen :) Daarna door, opeens vliegen er een aantal mensen door de truck (bijna een voet in mijn gezicht) en belanden we met de truck in de berm, gelukkig niemand gewond, maar de truck was kapot. Daar sta je dan ergens langs een zandweggetje in Mozambique. Maar afrikanen hebben gelukkig altijd wel een creatieve oplossing, met een stukje touw werden de delen weer aan elkaar gemaakt en na een klein uurtje konden we weer verder. Door alle vertraging konden we het niet meer redden om naar Cuamba te komen en onze truck ging ergens anders heen, dus dropte ons in het donker in een klein plaatsje bij de afslag (geen idee waar). Na een nacht in een vreemd, maar super goedkoop guesthouse (minder dan 2 euro), gingen we de volgende dag weer verder. Na een uurtje wachten kwam er een grote Amerikaanse truck langs die ons wel een lift wou geven naar Cuamba. Vanaf daar de trein genomen naar Nampula, een prachtige ervaring en een nog mooier uitzicht vanaf de trein. Nu ben ik op Mozambique Island, Bart is inmiddels door naar het zuiden van Mozambique en ik ga morgen richting Pemba, paar dagen genieten op prachtige witte stranden, met blauwe zee en palmbomen. Foto's komen als ik weer terug in Malawi ben.

Lake of Stars.... GEWELDIG!

Toen ik vorige week aankwam in Malawi was ik een beetje ziek; koud, buikpijn en hoofdpijn. De dag erna voor de zekerheid maar even naar een dokter gegaan voor een Malaria test.... gelukkig geen Malaria. De dokter dacht dat het iets in mijn maag was in combinatie met alle airco's tijdens de reis van west naar oost afrika. Ook de ontsteking op mijn arm gaat langzaam over. Na dit goede nieuws voelde ik mij al een stuk bezig, op naar Lake of Stars festival!!!!

3 dagen feesten, dansen, kletsen op een tropisch strand met goede muziek en super leuke mensen. Vooral leuk om verschillende mensen van vorig jaar weer te ontmoeten. Enkele muzikale toppers: FreshlyGround, Holiday Murray, LA. Vi, Black Missionaries, Lucius Banda en nog veel meer.
Nu weer engerie aan het verzamelen om morgen de Mount Mulanje te beklimmen, daarna richting Mozambique.

Nieuwe foto's

Er staan weer nieuwe foto's online, zie:

Burkina_Mali

Momenteel ben ik weer in Ghana. Nog even een weekje van de zee genieten en daarna vlieg ik naar Oost Afrika. Het uploaden van de foto's duurde bijna 3 uur en heb nu dorst en wil weer de zon in. De volgende keer beter.

Its nice to be nice

Deze update heeft even opzich laten wachten, in dit deel van Afrika is een internetverbinding moeilijk te vinden.

Burkina en Mali in 2 woorden: Puur Afrika

Deze landen lopen kwa ontwikkeling misschien een beetje achter, maar zijn daardoor nog puur. Vanaf Ouagadougou ben ik met Blaise naar het Noorden van Burkina gegaan, een gebied wat niet op mijn planning stond, maar na verschillende goede verhalen was ik nieuwsgierig geworden naar de Sahel (woestijn gebied) en het plaatsje Gorom Gorom. Het was geen verkeerde keuze, een prachtig gebied om met een kameel te bezoeken en te slapen op een zandduin onder een prachtige sterren hemel.  

Via Ouaga (avondje stappen en beetje uitrusten) naar Mali gegaan, de Dogon Country. Wauw.... wat is dat mooi (zie google voor afbeeldingen).  Nu in Mopti, een stad aan 2 rivieren met een prachtige diversiteit aan soorten mensen met verschillende stijlen kleding.

Zowel in Burkina als Mali zijn de mensen erg vriendelijk, overal krijg je thee en iedereen wilt een praatje met je maken. Het is treurig om te horen dat de toeristen momenteel wegblijven omdat sommige westerse overheden zeggen dat Alkaida hier actief is, zelfs de vrijwilligers zijn op veel plaatsen weg. Met uitzondering van een paar mensen in de Dogon ben ik nog geen andere toeristen tegengekomen. Daarom ben ik erg blij dat ik hier met Blaise ben, de Burkinabe die binnenkort gaat trouwen met een Nederlandse. Het is een beetje duurder, maar het maakt het reizen veel leuker en interessanter, ik kom op plekken waar ik anders nooit zou komen. Het is erg gezellig en we proberen de kosten laag te houden, reizen op zijn afrikaans....  eten op straat, slapen bij mensen thuis, onderhandelen over prijzen etc...En gelukkig kan mijn maag dit allemaal zonder problemen aan  ;)  Kortom, een goede Afrika beleving en ik geniet elke dag.

Een nieuwe comfortabele bus met airco...... of toch niet?

In de folder stond: Wij gebruiken nieuwe bussen met airco, met ons reis je veilig, comfortabel en gezellig met andere mensen. Prima, 18 uur in een luxe touringcar kan ik wel aan. Ik zag me al zitten, onderuit gezakt in een luxe stoel, drankje en nootjes erbij, een aangename temperatuur....ik kreeg bijna zin in de reis.

Maar toen ik op vrijdag bij de bushalte kwam stond daar een oude bus, zonder airco en kleine harde stoelen..... ik dacht: Aaiii dit gaat niet leuk worden. Door harde regen werd het bijna 24 uur ipv de 18 in de bus, met enkel korte stops om te plassen of paar agenten om te kopen (volgens mij zijn we wel 25 a 30 keer gestopt bij de Politie, elke keer werd er snel wat geld gegeven, zodat we door konden zonder problemen). In de bus was ook een Duitse jongen, wat het wel een gezellige reis maakte. Met de gezelligheid zat het dus wel goed in de slogan, maar het was niet echt comfortabel en veiligheid moeten ze maar snel uit de slogan halen. Tijdens hele reis hadden we 1 chauffeur, die dus bijna 24 uur lang achter het stuur zat zonder echte stops. In Ouagadougou snel een douche genomen, gegeten, een Brakina gedronken en vroeg naar bed, ik was echt gaar.

Vandaag ben ik erachter gekomen waarom het locale bier BRAKina heet. Gisteren op stap geweest en ik voel met best brak, misschien een Brakina teveel.... ;)

Gisteren ook toevallig een Burkinabe ontmoet die met een meisje uit zoetermeer gaat trouwen. Erg aardige jongen en misschien ga ik met hem samen naar het noorden van Burkina, hij weet de weg en vindt het leuk om mee te gaan.

Eindelijk fotos

Na lang, heel lang wachten, is het eindelijk gelukt om een kleine selectie fotos online te zetten. Zie de volgende linkjes:

Ghana Togo
Benin

De afgelopen 3 weken ben ik met mijn zus en moeder Benin gaan verkennen, een erg mooie reis met watervallen, speciale dorpjes, stammen, leeuwen, olifanten en nog veel meer. Benin is een prachtig land en de mensen zijn erg vriendelijk, trots en werken hard.

Komende nacht vliegen mijn zus en moeder weer terug naar Nederland en ga ik weer alleen op pad. De afgelopen weken waren een luxe, eigen auto met chauffeur, dus ik heb weer veel energie en zin om in volle busjes en taxis verder te gaan. Morgen gelijk richting Burkina Faso, 18 uur in de bus, joepie :)

Monster in mijn voet!!!?

Na 2 lange dagen lopen 2 weken geleden had ik een rood streepje onder mijn voet, ik dacht in eerste instantie dat het een ontstoken ader was en maakte er verder geen probleem van. In de dagen erna jeukte het soms een beetje, maar verder had ik er geen last van. Later kwam er een grote blaar aan het einde van het streepje. Maar toch even laten onderzoeken door mijn moeder, die vroeger verpleegkundige is geweest en vele jaren in afrika heeft gewoond. Maar helaas wist ze ook niet wat het was, misschien een BEESTJE!!!

Een aantal Afrikanen vertelde ons dat het gewoon irritatie was, een doekje met alcohol zou wel helpen. Na een aantal dagen alcohol zagen we duidelijk dat het toch iets van een beestje moest zijn, het kroop namelijk weer een andere kant op onder mijn huid. De volgende dag maar naar een dokter gegaan, die knipte de blaar open en dacht dat het zo wel goed was. Voor de zekerheid toch maar een anti wormen pil genomen, want we denken dat het een worm is. De laatste nacht is hij volgens mij niet meer verder gekropen, hopelijk heeft de pil zijn werk gedaan. Het doet geen pijn, maar is toch een eng idee dat er een beest in mijn voet zit.

Ondertussen vermaak ik mij super, mijn zus en moeder zijn er nu en het is erg gezellig. Na ruim 2 uur zoeken hebben we ons oude huis gevonden, we waren er eerder al langsgelopen, maar mijn moeder herkende het niet omdat er een nieuwe muur omheen stond. Ook zijn er inmiddels gewonen wegen, ipv een zand weggetjes. Na een aantal dagen Cotonou zijn we nu in Grand Popo, een leuk strand plaatstje, waar vrienden van mijn ouders een mooi huis hebben die we kunnen gebruiken. Heerlijk ontspannen dus.

Ik wou net fotos uploaden, maar de computer pakt mijn kaartje niet :( Volgende  keer hopelijk.

Groetjes van mijn moeder en zus!

Ciao

Back to my roots

Aangekomen in Cotonou-Benin, de stad waar ik mijn eerste 2 jaar heb gewoond. Cotonou is een drukke en chaotische stad, duizenden motor taxis rijden kriskras tussen alle autos door, levensgevaarlijk, maar het is de snelste en voordeligste manier om in de stad van a naar b te komen. Het is belangrijk om de motorrijder eerst even overtuigen dat hij rustig moet rijden, aller doucement , s il vous plait. Maar ondanks de drukte is het wel een fijne stad om rond te lopen, mensen zijn erg vriendelijk en vallen je niet lastig.

Afgelopen week ben ik vanaf Lome, via Lac Togo en Aneho naar Grand Popo in Benin gegaan. In Togo was het minder leuk, op bijna alle plekken was ik de enige gast en het personeel verdween ook vaak opeens. Het was ook duidelijk te merken dat er erg veel corruptie is in Togo, vooral in de nacht stond er veel zwaar bewapende politie (soms ook met trucks met grote machinegeweren) op straat om geld te innen, zonder dat daarvoor een goede rede was. Ook in de regering schijnt het zo te gaan, politicie schijnen vooral bezig het zijn met hunzelf en de familie en niet met de andere Togolesen, terwijl dat hard nodig is. Ik heb verschillende mensen gesproken en er is bijna geen werk, geld en eten. Ook de vrouwen gaan voor het geld, ik hoorde van diverse mannen dat hun vrouw hun had verlaten om naar een rijkere man te gaan, zonder geld geen vrouw. In de 4 a 5 dagen dat ik in Togo ben geweest heb ik meer aandacht gehad van vrouwen, dan in de 3 weken ervoor in Ghana. Het is erg om te zien hoe diverse blanke expats hier misbruik van maken, in Lome zie veel 60 jarige dikke, vieze, kale mannen met een meisje van nog geen 20. In een hotel vroeg de manager mij of ik interesse had in een vrouw voor de nacht, blijkbaar heel gewoon voor een blanke toerist. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik naar de prijs, hetzelfde als mijn kamer, ongeveer 15 euro voor heel de nacht. Hij snapte er niks van toen ik zei dat ik geen interesse had omdat het tegen mijn principes was.

Toen ik in Benin aankwam merkte ik gelijk een groot verschil, natuurlijk zijn hier ook veel arme mensen, maar tot nu toe heb ik het idee dat we vertrouwen hebben in de overheid. Maar dat ga ik de komende 3 weken verder onderzoeken met aangenaam reisgezelschap. Morgen ochtend, heel vroeg, 5.30, komen mijn moeder en zus namelijk aan en gaan we samen Cotonou en de rest van Benin verkennen.

Ook mijn frans gaat met de dag beter, à tout à l’heure!

Enno lost in the bush!!

Afgelopen week was ik in de Volta regio in Ghana, een prachte omgeving met veel bergen, watervallen en bush. Na 2 weken aan het strand relaxen was het tijd om iets actiefs te doen, als ik de Kilimanjaro wil beklimmen, moet ik wel een beetje trainen. Samen met een Nederlandse man zijn we omhoog gelopen naar een mooi dorpje in de bergen (foto s komen later een keer als er sneller internet is, het is hier zo traag), vanaf daar hebben we een mooie waterval bezocht. Wim besloot toen om met de taxi terug tegaan, omdat hij last van zijn been had. Maar ik wou nog even de top van de berg beklimmen.

Verschillende locals hadden mij verteld dat er ook een shortcut was naar mijn lodge. Deze route begon erg mooi, een klein maar goed pad naar beneden door de bush. Tot ik bij een kleine waterval aankwam, vanaf daar was het pad bijna niet meer zichtbaar. Blijkbaar had hier in de afgelopen 2 maanden niemand meer gelopen en de bush was weer terug. Lastige situatie, door of terug??? Terug zou ik nooit halen voor het donker en doorgaan had ook zijn risico s, wat als een giftige slang het op mijn blote benen had voorzien of als ik mijn voet op een losse steen zou zetten en daardoor de berg af wou rollen.

Uiteindelijk voor de meest avontuurlijke route gekozen, door de bush. Met een stok probeerde ik het pad een beetje vrij te maken en daarmee alle enge beeste te verjagen. Na ruim 2 uur kwam ik eindelijk aan in een klein dorpje, helemaal blij dat ik het had gehaald.

De dag erna heb ik maar een gids genomen om een andere berg te beklimmen ;)

Ik ben nu in Togo en moet nog erg wennen aan het frans, het is toch lastig als je niet alles kunt zeggen wat je wilt zeggen. En dit toetsenbord is ook heel irritant. Maar een stokbroodje kunnen bestellen is wel top.
Ook zijn er een stuk minder andere toeristen, vannacht was ik de enige gast, hopelijk is dat vanavond anders;

Coca cola verliest hutjes en huisjes

Eigelijk heb ik niet zoveel nieuws voor mijn blog. Ik heb namelijk een aantal mensen beloofd om ze niet al te jaloers te maken met verhalen over mooie stranden, surfen en een beetje relaxen in de zon. En dat is het enige wat de afgelopen week heb gedaan, met uitzondering van een mooie mountain bike tocht door de bush.

Momenteel ben ik weer terug in Accra om mijn visum voor Burkina faso alvast te regelen. Hopelijk is hij vandaag gelijk klaar, zodat ik morgen door kan naar de Volta regio om daar de grens over te gaan naar Togo.

Om toch iets te melden in mijn blog wil ik iets vertellen over marketing in Afrika. Een tijd geleden is volgens mij Coca Cola als eerste begonnen met grootschalige huisjes en hutjes marketing in Afrika, in de meest kleine dorpjes kwam je rode huisjes tegen met Coca Cola logo's. Nu zijn er diverse telecom bedrijven die hele dorpen in hun kleur schilderen, zoals mtn (geel), vodafone (rood) en een nieuwe speler op de markt Glow (groen). Het is duidelijk te zien dat de telecom bedrijven allemaal zoveel mogelijk hutjes en huisjes proberen de schilderen en veel dorpjes (vooal die langs grote wegen) veranderen in een advertentie tool. Wat vaak jammer is voor de uitstraling van een dorp, vooral als er hele rode of gele gebouwen langs de weg staan of als alle hutjes opeens groen zijn. Maar voor de arme Ghanesen is het voordelig, de bedrijven geven hun verf en soms een financiele vergoeding en dan kunnen ze in ieder geval hun huis schilderen. Maar het is wel duidelijk dat Coca Cola de verf in de kast laat staan en zijn huisjes en hutjes verliest.

Voor foto's en meer info over Vodafone markeing in Ghana, ik vond deze NRS blog: http://www.nrc.nl/youp/2010/11/15/ontwikkelingshulp-vodafona-schilder-heel-ghana-rood/

De eerste week Ghana

Hoi allemaal,

Mijn eerste week in Afrika is erg goed verlopen. Ik kan goed zien
waarom mensen zeggen dat Ghana Afrika voor beginners is. Het reizen
gaat hier erg makkelijk (soms wel te gemakkelijk, 15 minuten wachten
op de bus is tot nu toe het maximum), het ziet er voor Afrika redelijk
netjes uit (weinig afval langs de wegen) en iedereen spreekt redelijk
tot goed Engels.

Vanaf Accra ben ik via Kokrobite naar Cape Coast gegaan, hier staat
een oud kasteel dat voor een lange periode van de Nederlanders is
geweest. Het werd vooral gebruikt om slaven naar Europa en Amerika te
brengen. Na een paar dagen ben ik naar Busua gegaan (waar ik nu ben),
een klein dorpje in een prachtige baai met mooie golfen. Overdag kan
je hier relaxen of surfen en elke avond maken ze een groot vuur en
komen de trommels uit de kast. Hier ben ik ook pas de eerste andere
mensen tegengekomen die op reis zijn, voor de rest alleen maar
vrijwilligers.

Het is opmerkelijk om te zien hoeveel vrijwilligers hier rondlopen, en
bij sommige soorten van vrijwilligerswerk denk ik niet dat het echt
goed of nodig is (terwijl ze zelf denken dat ze de wereld aan het
verbeteren zijn). Er komen er bijvoorbeeld veel jongeren voor 4 of 5
weken naar Ghana, ze staan 2 of 3 weken voor een klas (terwijl ze niet
weten hoe ze les moeten gegeven) en daarna gaan ze nog even Ghana
bekijken. Veel kinderen krijgen dus elke 2 weken een nieuwe
vrijwilliger als leraar zonder ervaring. Andere vrijwilligers doen
dingen die ook makkelijk gedaan kunnen worden door Ghanesen (waarvan
er heel veel werkeloos zijn), zoals werken in een restaurant of stenen
sjouwen in de bouw. Natuurlijk zijn er ook vele die wel goede dingen
doen in Ghana.

Het aantal andere backpackers valt dus een beetje tegen in Ghana, maar
om eerlijk te zijn heb ik nog geen 1 avond alleen gezeten. Er is
altijd wel iemand om een biertje mee te drinken, overdag en s' avond
ga ik ook regelmatig met locals op pad, dan kom je op plekken waar je
anders nooit zou komen.

Oja, mijn tent doet het goed! Gisteren de hele ochtend flinke regen
gehad, maar alles is droog gebleven. Nu is gelukkig de zon weer terug,
straks lekker surfen :)

Happy in Afrika blog

Hoi, leuk dat je mijn blog leest.

Over een weer is het zover, dan vertrek ik voor 6 maanden naar Afrika.

Mijn huisje is inmiddels leeg, backpack al half gepakt, dus het avontuur kan bijna beginnen. Hier komen straks al mijn ervaringen en avonturen die ik in Afrika ga meemaken. Leuk? Schrijf je in en ontvang een berichtje na elke update.

English? Use google translate, on the right side, to translate this website.

Français? Utilisez Google Translate pour traduire ce site.

Ciao Enno